ஞாயிறு, 9 பிப்ரவரி, 2014

கோவை ஞானியின் புதிய நூல் ”தமிழ் நாகரீகத்திற்கு என்ன எதிர்காலம்” ? குறித்து...



தமிழ் நாகரீகத்திற்கு என்ன எதிர்காலம்?

வெளியீடு-புதுப்புனல்- ஆசிரியர் கோவை ஞானி
இளஞ்சேரல்

     உலக அளவில் கடும் பொருளாதார நெருக்கடிகளை வல்லரசுகளேச் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிற சூழ்நிலையில் தமிழ் நாகரீகத்திற்கு என்ன எதிர்காலம் என்று யோசிப்பது சரிதான். இயந்திரங்களின் வழியாகவே மனிதன் தன் தேவைகளைச் சரிசெய்து கொள்ளமுடியும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிற காலம் இது. தற்காலத்தில் போர் குறித்த ஐயம் பேய் பிசாசு குறித்த ஐயம் போன்று மாறியிருக்கிறது. ஆனால் ஒரு மொழியை, அதன் நாகரீகத்தை மட்டும் சிதைத்தால் கூட போதுமானது. போர் எதுவும் தேவையில்லை என்று உச்சி நாடுகள் முடிவு செய்திருக்கிறது. ஒரு எளிய நாட்டைத் தாக்குவதற்குக் கூட வல்லரசு நாடுகள் தனிப்படை ஒன்றைத்திரட்டி அல்லது புதிய ஏற்பாடுகளின் மூலமாக தயாரித்து அந்த நாட்டின் பொருளாதார வலிமையைத் தகர்க்கிறார்கள். அப்படித்தான் ஒரு மொழியை நாகரீகத்தை கலப்பு நாகரீகங்களை உருவாக்கியும் முதன்மைப் படுத்தி சிதைக்க முயற்சி செய்கிறார்கள்.
                 
இந்த நூலில் தமிழ் நாகரீகத்தின் தோற்றுவாய் முதற்கொண்டு தற்காலம் சீரழிவிற்கு உட்படுத்தப் படும் அமெரிக்க கலாச்சாரம், அமெரிக்காவின் அனைத்து நடவடிக்கைகளுக்கும் அடிபணிவது போன்றவற்றை அலசுகிறது. இந்தக் காலத்திலும் இந்திய அரசின் பட்ஜெட் பேப்பர்கள் அமெரிக்கா மற்றும் உலக வங்கியின் ஒப்புதலுக்குப் பிறகுதான் வெளியாகிறது என்பதையும் நாம் கவனம் கொள்ளவேண்டும்.

தமிழ் நாகரீகத்திற்கு என்ன எதிர்காலம்? இந்த தலைப்பில் ஞானி தமிழ் நேயம் எழுதிய கட்டுரைக்கு எதிர்வினையாக பல ஆளுமைகள் எழுதிய கட்டுரைகள் தொகுக்கப்பட்டு நூலாக வெளியாகியுள்ளது.
      
இந்த நூலில் எழுதியுள்ள ஆளுமைகள்.

ம.இலெ. தங்கப்பா- இனவுணர்வு பெற்றால் மட்டுமே தமிழன் தன் எதிர்காலத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள முடியும்.

முனைவர் இரா.திருமுருகன்- என்றேனும் எழும் ஒரு சூறாவளி நிச்சயம் எழும் வீசும் என்கிறார்

தமிழ் நாகரீகத்தின் எதிர்காலத்திற்குத் தமிழ்த் தொண்டர் அணி தேவை-   
என்கிறார்.சங்கமித்ரா.

நம்பிக்கையோடு உழைத்தால் தமிழ் நாகரீகத்திற்கு எதிர்காலம் உண்டு- சோ.க. அறிவுடை நம்பி

மருத்துவர் கோவி- நூலக மொழியாக தமிழ் இடம்பெறவேண்டும்.
கு.முத்துக்குமார். –(தமிழோசை)- மண்ணையும் மக்களையும் விடுத்து தமிழ் நாகரீகத்தை வளர்த்தெடுக்க முடியாது.

இன்று எதிர்ப்படும் வினாக்கள்- கவிஞர் தமிழன்பன்

தமிழ்நாகரீகத்தின் மாட்சியும் வீழ்ச்சியும்-க.அறிவன்

தமிழ்ச் சமூகத்திற்கு என்ன எதிர்காலம் இருக்க முடியும்- அருட்திரு.பிலிப்.சுதாகர்.

தமிழ்நாகரிகத்தின் பண்பாட்டு வறுமை- தமிழ்நாடன்

உழவர்கள் தமிழ்த் தேசியத்தின் ஆணிவேர். மு.குமரவேல்

தமிழ் நாகரீகம் நிலைபெற- சாத்தூர் சேகரன் எழுதியிருக்கிற கட்டுரை இந்த நூலில் முக்கியமானது. இவர்கள் பல்லாண்டுகளாக பல முயற்சிகளை எடுத்துவருகிறவர். தொன்மையான தமிழினம் புகழ்பெற்ற வரலாறுகளைத் துல்லியமாக அறிந்து வைத்திருக்கிறவரான சாத்தூர் சேகரன் சில வழிகளையும் முன்வைக்கிறார்.

தமிழ்நாகரீகத்திற்கு- யார் தடை- என்ன விடை?- ஜனகப்ரியா

தமிழ்நாகரீத்தின் தளர்ச்சியும் எழுச்சியும்- நாராயணசாமி

தமிழ்நாகரிகத்தின் தகர்வும் மீட்சியும்- முனைவர் வே. சுகுமாரன்

தமிழ்நாகரீகத்திற்கு எதிர்காலம் உண்டு.- மு. தனராசு

தமிழ்நாகரீகத்தில் தலித் மக்களுக்கு என்ன இடம்- முனைவர் மு.ஜீவா

தமிழன் உள் முகமாகத் தன்னை மீட்டுக் கொள்ளவேண்டும்
இரா.மோகன் ராசு

தமிழ் நாகரீகத்திற்கு என்ன எதிர்காலம்- முனைவர் சு.வேணுகோபால்

தமிழ் நாகரீகம் கிராமியமே- பேராசிரியர்-ம.நடராசன்

என்னவெல்லாம் செய்தால் தமிழ்நாகரீகத்தைத் தக்கவைக்க முடியும் இ.ஜே.சுந்தர் ( எழில்)

உலக நாகரீகத்தை முதலில் காப்பாற்றுங்கள் பிறகு தமிழ் நாகரீகம் பற்றிப் பார்க்கலாம்-பேரா.க.புரணச் சந்திரன்

ஒரு நம்பிக்கை நட்சத்திரத்திற்காக நானும் காத்திருக்கிறேன். புதியமாதவி.
        
 இப்படியாக 24 கட்டுரைகள் இடம் பெற்றுள்ளது. பொதுப்படையில் உயர்வாக சில கட்டுரைகளும் அவநம்பிக்கையுடன் சில கட்டுரைகள் இருக்கிறது.  ஒரு கட்டுரையில் ஒருவர் நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக ஒருவர் வரவேண்டும் என்று கடவுள் போல ஒருவர் வருவார் என்கிறார்.  புரணச் சந்திரன் ஒரு படி மேலே போய் உலக நாகரீகமே சீரழிகிறது. தமிழ் மட்டும் வாழ்ந்து என்ன செய்யப் போகிறது என்பதாகப் பேசுகிறார்.
             
இந்த ஆளுமைகளின் கட்டுரைகளின் வாயிலாக அறிந்து கொள்வது போன்றே நாமும் ஒரு கணம் யோசித்துப் பார்க்கலாம். தமிழ் நாகரீகம் என்பதை எந்தக காலத்திலிருந்து வரையறை செய்து கொள்வது என்பதிலே நமக்குக் கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளது. சில பதிவுகளை நாம் சமணம் என்றும் பௌத்தம் என்றும் வரையறை செய்கிறோம். பத்தாம் நூற்றாண்டிலிருந்தும் தமிழ் பதிக்கப்பட்ட பதினெட்டாம் நூற்றாண்டிலிருந்தும் நாகரீகத்தை நாம் வரையறை செய்வதுதான் சரியாக இருக்கும். வேளிர்கள், குறுநில மன்னர்கள், சிற்றரசுகள், பாளையங்கள். பட்டிகள். போன்ற சிறு சிறு மக்கள் குழுக்கள் தங்கள் வயிற்றுப் பாட்டிற்காகவும் தங்கள் இனக்குழுவைக் காப்பாற்றியும் தங்கள் நாகரீகத்தையும் காத்து வந்திருக்கிறார்கள்.
         
 தமிழ் நாகரீகம் என்னும் பதம் பயண்படுத்தப் பட்டிருக்கிறது. தமிழர் நாகரீகம் அல்ல என்பதைப் புரியாமல் கட்டுரைகள் எழுதியவர்களும் உண்டு. தமிழ் என்பதற்கும் தமிழர் என்பதற்குமான உள்ள வித்தியாசம் அறியாமல் சிலர் புரிந்து கொண்டு கட்டுரைகளை எழுதியிருக்கிறார்கள். தமிழ் நாகரீகம் என்பதே தமிழர் தமிழ்தேசியம், தமிழ் உணர்வு என்பதுதான் என்று ஞானி அவர்க்ள் விளக்குகிறார்கள்

    தமிழ் நாகரீகத்தின் எதிர்காலம் பற்றிய ஆய்வுகள் வரவேற்கப்படவேண்டியது. அறிவியல் தகவல் தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியின் வேகம் ஒரு நாகரீகத்தைச் சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது. தகவல் தொடர்பு, நகரிய விரிவாக்கம் போன்றவற்றின் வளர்ச்சியைத் தடுக்க முடியாது. இன்று உலகச் சந்தையை நிர்ணயிக்கின்றவர்களான ஜி.7 நாடுகள் தான் ஒரு பாரம்பரிய மிக்க கலாச்சாரத்தை மொழியை அழிக்க நினைக்கிறது. ஆதிபழங்குடி மக்களின் கலாச்சாரங்களை இப்படியே அழித்தது.
        
சமீபத்தில் சென்ற ஆண்டின் சிறந்த புராதனச் சின்னமாக விஜய் தொலைக்காட்சி புதுக் கோட்டை மாவட்டத்திலுள்ள நார்த்தா மலை யென்னும் பழமைவாய்ந்த சமணப் படுகைகள் கோவில்கள் நிறைந்த பகுதியாக இருக்கிறது. யாரும் பாராமிக்காமல் கிடக்கிறது என்பதற்காக அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் போன்ற ஆய்வாளர்கள் தனித்த அமைப்பாக ஒன்றை ஏற்படுத்தி பசுமை நடை என்னும் பெயரில் புராதன சின்னங்களை பாதுகாப்பதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்கிறார்கள். இது ஒரு புதிய முயற்சி. நமது தமிழர்கள்தான் பௌத்த சமண மதங்களை வளர்த்தார்கள். நாம் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிற செவ்வியல் இலக்கிய வடிவங்களில் முக்கால்வாசி பௌத்த சமண இலக்கியங்களே..
             
 தமிழ்நாட்டில் தமிழ் மொழிக்கு ஏற்பட்டிருக்கிற நிலை மட்டுமல்ல மற்ற இந்திய மாநில மொழிகளான பதிணெட்டு மொழிகளுக்கும் இதே நிலைதான் ஆங்கிலத்தால் ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஆங்கிலக் கலப்பு பிறமொழிகளிலும் கலாச்சாரத்திலும் ஏற்பட்டிருக்கிறது என்பதை நாம் நினைவு கூறவேண்டும். எல்லா மொழிக்கார ஆய்வாளர்கள் தங்கள் மொழி ஆங்கில மோகத்தால் அழிந்து போகுமோ என்று அச்சப்படுகிறார்கள். ஆனாலும் நம்பிக்கையோடு தங்கள் மொழியைத் தன் கலாச்சாரத்தை பேணவே முயற்சிக்கிறார்கள். இந்திய மொழிகள் ஆணையம் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் அனைத்து மொழிகளின் கலாச்சார விழாக்களை நடத்தியது. மாநிலக் கட்சிகளின் செல்வாக்கு வளர்ச்சியடைந்த காரணத்தால் அந்த விழாக்களை நிறுத்தியது. சுதந்திரதினம் குடியரசுதினம் இந்த நாட்களில் நடக்கும் விழாக்களோடு சரி. வேறெந்த முயற்சிகளையும் மேற்கொள்ளவில்லை.
           
நம் தமிழ்நாட்டில் மொழியை முக்கியப் படுத்தித் தான் ஆட்சியதிகாரத்திற்கு வந்த கட்சிகள் பிறகு மொழியின் பரவலான வளர்ச்சிக்கு வித்திடவில்லை. இன்று நம் தலை நகருக்கு தமிழில் முகவரி யெழுதினால் போகாது. நீங்கள் ஆங்கிலத்தில் எழுதிவிடுவது நல்லது என்று கொரியர் கம்பெனிகள் ஏன் சிலசமயம் தபால்துறை அலுவலர்கள் கூட எச்சரித்து ஆச்சயப் படுத்துகிறார்கள்.  முந்தைய ஆட்சிக்குப் பிறகு தற்பொழுது நடைபெறும் தற்போதைய ஆட்சியில்

தமிழில் விளம்பரப்பலகைகள் வைக்க எந்த நிபந்தனையும் விதிக்கவில்லை. சமச்சீர் கல்விக்கு எதிரான முயற்சி என்ன நடந்தது என்பது தெரியும்.
         
இந்தக் கட்டுரை நூலில் ஆய்வாளர் அனைத்தும் ஒரே கருத்தாக வலியுறுத்துவது கல்வியில் தமிழைக் கட்டாயமாக்கு வதும் வேலைவாய்ப்பில் முன்னுரிமை வழங்குவதும் தமிழில் படித்தவர்களுக்கு தமிழக அரசில் வேலைவாய்ப்பில் இடஒதுக்கீட்டில் முன்னுரிமை வழங்கும் பட்சத்தில்தான் தமிழும் தமிழ்நாகரீகமும் வளரும் என்பது முடிவாகிறது. இங்கு நம் தமிழ்நாட்டில் பத்தாவது பணிரண்டாவதில் எடுக்கும் மார்க் முக்கியமாகப் படுகிறது. இந்த மார்க் அளிப்பதில் தமிழுக்கு இன்னும் நூறு மதிப்பெண் வழங்குவதில் தமிழ்த்துறையும் ஆசிரியர்களும் காட்டும் தயக்கமே புதிராகவும் உள்ளது. மற்ற மொழிகளில் பாடங்களில் நூறு மதிப்பெண்கள் வழங்குகிற ஆசிரியர்கள் தமிழுக்கு நூறு மதிப்பெண்கள் வழங்க ஏதுவாக உத்தரவுகள் அளிக்கும் போது அந்த மதிப்பெண் கூடுதல் மேலும் நுழைவுத்தேர்வுகளுக்கு உதவிடக்கூடும்.
                  
 அழிந்து வருகின்ற தமிழ் நாகரீகத்தின் புராதன கலைகளைப் பாதுகாக்கும் விதமாக எந்த முயற்சிகளையும் மேற் கொள்வதில்லை. அரசு அருங்காட்சியக ங்கள் பராமரிப்பு இல்லாமல் இருக்கிறது.தமிழ் நாகரீகம் கலாச்சாரத்தைப் பாதுகாக்கிற பொறுப்பும் அதிகமான வாய்ப்புகள் இருக்கிற இடமே கல்வி நிலையங்கள், நீதிமன்றங்கள், அரசாங்க நடமுறைகள்தான். பெரும்பாலும் இவையணைத்துமே முக்கால் பங்கு ஆங்கிலத்தில் தான் நடைமுறையில் இருக்கிறது. இவற்றுக்காக பெரிய அளவில் இயக்கங்கள் நடத்துவதின் மூலமாக சில முயற்சிகள் எடுக்கலாம். தமிழுக்கும் தமிழ் நாகரீகத்திற்கும் நடத்தப் படுகிற நிகழ்வுகளுக்கு மக்களின் ஆதரவும் பங்களிப்பும் மிக குறைவாக கிடைக்கிறது என்பது அவலமான செய்தி. குழுக்குழுவாக அரசியல் அடைப்படையில் தனித்தனியாகப் போராட்டங்கள் நடத்தப்படுவதே தமிழ் நாகரிக வளர்ச்சிக்கு யாருக்கும் அக்கறையில்லை என்பது புலனாகிறது. நமது இந்திய சட்டப்படியாக எந்தச் செயலும் நடவடிக்கைகளும் சட்டமாக மாறினால் மட்டுமே ஓரளவிற்கு மாற்ற முடியும்.
            
சட்டமாக இயற்றப்படுவதற்கான முயற்சிகள் மேற் கொள்ள வேண்டும். தனித்த தமிழ் இயக்கங்கள் தனித்தமிழ் இயக்கங்கள் மூத்த தலைமுறை ஆளுமைகளுக்குப் பிறகு தோன்றவேயில்லை. குறிப்பாக ம.பொ.சி, மறைமலையடிகள், பெருஞ்ச்சித்திரனார், தேவநேயப் பாவாணர் போன்ற தமிழியக்க ஆளுமைகளுக்குப் பிறகானப் போராட்ட ஆளுமைகள் உருவாக வில்லை. சில ஆளுமைகள் தங்கள் சொந்த லாபங்களுக்காக இரண்டு திராவிட அரசியல் அணிகளுடன் இணைந்து கொண்டதுதான் வேதனை. இன்றைய சூழலில் தமிழ் நாகரீகம் என்ற சொற்றொடரே ஆபாசமாகப் பார்க்கப் படுகிற கவனிக்கப்படுகிற நிலைதான் தொடர்கிறது. வெளிமாநிலத் தமிழர்கள், வெளி நாட்டின் தமிழர்கள் போன்றவர்களுக்கு இருக்கிற உணர்வுகளை யாவது சொந்த நாட்டில் இருப்பவர்களுக்கு ஏற்படுத்துகிற பொழுதுதான் மேலும் நாம் எதிர்காலத்தைப் பற்றி யோசிக்கலாம். இன்று நாம் இந்திய அரசின் மொழிக்கொள்கை களுக்குட்பட்டும் நாம் போராட வேண்டியிருக்கிறது. நாடாளுமன்ற இருஅவைகளிலும் உரைகள் தமிழில் கேட்க விரும்புவர்களுக்கு இருந்த வசதியும் தடைசெய்யப் பட்டிருக்கிறது. அதற்கான தொழில் நுட்பம் பழுதாகியிருப்பதைக் கூட சரிசெய்யச் சொல்லி யாரும் கேட்கவில்லை. சில காலம் முன்பு தமிழில் தந்தி அளிக்கும் முறையிருந்த காலமுன்டு. போதிய வரவேற்பு இல்லாத காரணத்தால் நிறுத்தப்பட்டது. தமிழ் வெறும் வீட்டு மொழியாக உரையாடுவதற்கான மொழியாக மட்டும் மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. மொழி நாகரீகத்திற்கான இயக்கங்கள் இயங்கிக் கொண்டேயிருக்க வேண்டும். அப்படியான பொதுவான இயக்கங்களை நடத்துகிறவர்கள் யார் என்று பார்த்தால் ஆளுங்கட்சி அல்லது எதிர்க்கட்சி இவர்களுடன் ஆதரவுடன் நடத்தினால்தான் ஏதாவது ஒரு காரியம் நடக்கும் என்று நடத்துகிறார்கள். இவ்விரு இயக்கச் சார்பற்ற இயக்கங்கள் நடந்து பல்லாண்டுகள் ஆகிவிட்டது தமிழ் இனி 2000 என்று ஒரு அரங்கு மட்டும் நடந்த தாக ஞாபகம்...
          
ஞானி அவர்களின் இந்த முயற்சி தொடரவேண்டும். மறுபடியும் சோம்பலாக மாறியிருக்கும் தமிழ் நாகரிகம் மீதான ஆர்வமும் இயக்கங்களும் தொடரவேண்டும் என்று விரும்புகிறோம். ஞானி அவர்கள் தொடுத்திருக்கிற இந்தக் கேள்வி மிக அவசியமானது...

வெளியீடு
புதுப்புனல்
பாத்திமா டவர் முதல் மாடி
117 திருவல்லிக்கேணி நெடுஞ்சாலை
ரத்னா கபே எதிரில்
சென்னை 600005
அலைபேசி.. 9884427997


வியாழன், 6 பிப்ரவரி, 2014

நிலாரசிகனின் “கடலில் வசிக்கும் பறவை” கவிதை நுல் குறித்து



நிலாரசிகனின் புதிய கவிதை நூல்
“கடலில் வசிக்கும் பறவை“
இளஞ்சேரல்
          

நவீன கவிதையில் குறுங்கவிதை வடிவங்கள் மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறவை. ஒரு வகையில் புதுக்கவிதை வடிவத்தை நினைவு தந்தாலும் இந்த வடிவம் நமக்கு எளிதில் கைக் கொள்ளாது. கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில் இந்த வடிவங்களே கையாளப்படுகிறது.ஜப்பான் போன்ற நாடுகளில் இந்த வடிவம் பிரசித்தம்.சி.மணி, அபி, எஸ்.வைத்தீஸ்வரன்.அழகிய சிங்கர், ஞானக் கூத்தன்,பிரமிள், நித்திலன், சுகந்தி சுப்பிரமணியம், மேத்தா, அப்துல் ரகுமான் போன்றவர்கள் எழுதிப்பார்த்திருக்கிறார்கள்.ஷாஅ, ரிஷி, தென்றல்,அம்சப்ரியா, மு.சத்யா, யாழி உள்ளிட்ட கவிஞர்கள் சமகாலத்தில் எழுதுகிறார்கள். நீள் கவிதைகளுக்குள் இதுபோன்ற கவிதைச் சொற்கள் படிந்திருக்கும். பிற்பாடு நாம அந்தச் சொற்கள் தான் கவிதைக்குரியது என்போம். மற்ற வாக்கியங்கள் கவிதைகளாகவில்லை என்றிருக்கிறோம். நீள் கவிதைகளுக்குள்ளாக நாம் விவரிக்கிற காட்சிப் படிமங்கள் எங்கோ ஒரு தொலைவின் புள்ளியில் கவித்துவம் மிளிர்ந்துவிடும் இயல்புடையது. கவிதைகளின் காட்சிகள் நமக்கு அன்றாடம் தென்படுகிறது. மனிதர்களின் இயல்பான ஓட்டம். எல்லையற்று விரிந்து கொண்டே போகும் இயற்கையின் நீட்சி. இன்னும் நமக்கு புரியாமல் போய்விடுகிற சொல்லின் பொருள். தொலைவில் கைக்கு அகப்படாமல் போகிற நட்பின் எல்லை இப்படியாக பொருள் விளங்காத உணர்வுகள் அதிகம். இந்தக் காட்சிகளையும் துயரத்தையும் நீள் கவிதைகளை விடவும் குறுங்கவிதைகள் சொல்லிவிடுகிற தன்மையை நான் பார்க்கிறேன். யாழியும் இப்படியான காட்சிகளைத்தன் கவிதைகளில் வைக்கிறார். குறுங்கவிதை வடிவங்களில் உணர்ச்சி மேலிடும். நூலில் பக்கங்களில் உள்ளிட அதிகமான வெற்றிடம் வாசிக்கிற மனதின் இறுக்கம் கலைந்து தூய்மையான கலைச்சுவராக மாறுவதை உணர்கிறோம்.
        
இந்த இடத்தில் நண்பர் கவிஞர் ராணிதிலக் அரைமணி நேரத்தில் நூலை வாசித்துவிட்ட தருணத்தையும் நினைத்துக் கொள்கிறேன். கவிதைகள் வாசிப்பிற்கான காலநேரம் குறைவதோ கூடுவதோ அல்லது சொற்களும் காட்சிகளும் முடிந்துபோவதோ முக்கியம் இல்லை. உணர்வும் கவிதானுபவமுமே சாரம். நாம் எந்தப் புதிய நூலையும் முதல்வாசிப்பில் உணர்ந்து கொள்ளுதலில் உள்ள இன்பம் அலாதியானது. நாம் தவிர்க்க முடியாதவையுமாகும். எதிர்பார்ப்பு நிச்சயம் கூட குறைய ஏற்படுவது நமது ரசனை மனோபாவத்தின் வெளிப்பாடு. இப்பொழுது ஒரு கவிதை

இடை சாய்த்துச் சுவற்றில்
பதிந்திருக்கும் சிலையின்
கல்முலையில்
ஒரு துளி மழை
அருந்திக் கொண்டிருக்கின்றன
ஓராயிரம் திருட்டுக் கண்கள்- பக்-51
         
 திடுக்கிட வைத்த கவிதையாக இந்தக் கவிதை பதிவாகியிருக்கிறது. நமக்குக் காமம் அவசியம். காலங்காலமாகவே அவை ஒரு ஒழுக்கவியலின் விதியாகவே உள்ளது. ஒருசார்பாளர்கள் மோசமான சித்தரிப்புகளாகவும் ஒரு சார்பாளர்கள் சமூக அக்கறையான வேதாந்தமாகவும் போதிக்கிறார்கள். நவீன கவிதைகளில் காமம் குறித்து மிகவெளிப்படையாகப் பேசுகிறவர்களும், அழகியல்தன்மையுடன் விவரணைகளுடன் எழுதுகிறவர்களும் இருக்கிறார்கள். செவ்வியல் இலக்கியப் பிரதிகளில் எழுதப்பட்டதை நாம் வாசிக்கின்ற போது பிரமிப்பாகவே இருக்கிறது. சமூக இறுக்கங்களைத் தருகிற பதவி, படிப்பு, பணி, உறவு, அங்கதம் கொண்டிருக்கிற நடுத்தர இளைஞர்கள் காமம் பற்றிய எழுத்துகளை ஒழுக்கவியல் கூறுகளோடுதான் எழுதுகிறார்கள். அந்த வகை எழுத்து போதுமானதுதான். பருவகாலங்களோ பதின்பருவ காலங்களிலோ கூட அதீதமான காமம் பற்றிய எழுத்துகள் எழுதுவதைத் தவிர்க்கிறார்கள். வழக்கம் போலவே இங்கு செவ்வியல் கவிதையை நாம் வாசிக்கலாம்.
           
 இன்று நமக்குக் கிடைத்துள்ள பண்பட்ட முதல் வகை இலக்கியங்களில் முருகு என்பது காமவெறி என்னும் பொருளில் குறிப்பிடப்படுகிறது. முருகு என்பது அழகு என்பதும் கடவுளின் பெயர் என்பதாகவும் உள்ள இருந்து அறியப்பட்ட சொல்லில் கூட காமம் என்பது அறியமுடிகிறது. பைந்தமிழ் இலக்கியக் கவிதைகளில் பதிவாகியிருக்கிறது.

பெய்ம்மணல் வரைப்பில் கழங்குபடுத் தன்னைக்கு
முருகுஎன மொழியும் வேலன்; மற்றவன்
வாலிய இலங்கும் அருவிச்
சூர்மலை நாடனை அறியா தோனே..”- ஐங்குறுநூறு-249
          
 இங்கு முருகு என்பது காமவெறி என்பதாக பதிவாகியிருக்கிறது. அம்முருகு மலைநாடன் ஆகிய காதலனால் வந்தது என்பதை அவ்வேலன் அறியான் எனக் காதலி தோழியிடம் சொல்கின்றான். மேலும் இந்தப் பாடலில் உள்ள பத்துப்பாடலுக்கு “வெறிப்பத்து“ எனத் தலைப்பே தந்து எழுதியிருப்பது ஆச்சர்யம் தருகிறது. மேலும் 362 ஆம் பாடலில் வருகிற
முருகு அயர்ந்து வந்த முதுவாய் வேலன் என்பதில் வெறி என்னும் பொருளில் வருகிறது. காலங்காலமாக நாம் அறிந்த முருகன் அழகன் முருகு என்பது அழகு என்பது இந்தச் சொல் பொருள் மாறுவதை அறிகிறோம். ஒர் குறுஞ்சொல் சமூகத்தில் அர்த்தப் படுத்தப்படுகிற வழக்கு காணலாம்.

மேலும் நற்றிணையில்-31 ஆம் பாடலில்
அருவி இன்னியத்து ஆடும் நாடன்
மார்புதர வந்த படர்மலி அருநோய்
நின்னணங்கன்மை யறிந்தும் அண்ணாந்து
கார்நறுங் கடம்பின் கண்ணி சூடி
வேலன் வேண்ட வெறிமனை வந்நோய்
கடவுள் ஆயினும் ஆக
மடவை மன்ற வாழிய முருகே- என்கிறது
  
வெறியாடலைப் பற்றிச் செவ்வனே தெளிந்து சொல்வதாவது பெண்ணுள் இருக்கும் முருகே! இவளுள் இருக்கம் முருகு என்னும் நோய் நாடனாகிய இவளது காதலனுடைய மார்பு தர வந்த துன்பம் மிகும் காமநோய் என்பதையும் நினது வருத்தம் அன்றென்பதையும் செவ்வனே அறிந்திருந்தும் வாயைத்திறந்து கொண்டு கடம்பின் கண்ணி சூடி வேலன் வேண்ட வெறிமனைக்கு வந்திருக்கின்றாய் ! நீ கடவுள் ஆயினும் ஆக! ஆனால் ஓ முருகே! நீ மிகவும் அறியாமையை உடையவ என்பதால் இங்கு காமம் என்பது கடவுள் என்பதாக நாம் அறியமுடிகிறது. நிலாரசிகனின் இந்தக் குறுங்கவிதை ஒரு செவ்வியல் பிரதியை நினைவு கூர்கிறது.
இனியொரு கவிதை தொகுப்பிலிருந்து....

அம்மாவிடமிருந்து வழிந்து கொண்டிருக்கும்
பேரன்பை
ஒரு போத்தலில் அடைத்து
என்னுடன் எடுத்துச் செல்லத்
திட்டமிட்டிருக்கிறேன்
ஒரு போத்தலும் கிடைக்கவில்லை
அதையும்
அம்மாதான் தேடிக் கொடுத்தாள்.- பக்- 38
           
இங்கு பிரிதல் நிமித்தம் அடையும் துன்பங்களுக்கு அளவேயில்லை. நம் தற்காலச் சமூகத்தில் ஒருவன் அல்லது ஒருவள் தான் கல்வி கற்று முடிந்த பிறகு முதலில் இழக்க நேரிடுவது தாய்மையைத்தான் என்கிறது இந்தக்கவிதை. இந்தக் கவிதையை என்னால் வெகு சாதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. தாய்மையின் இழப்பில் வெளிமாநிலங்களில் வெளிநாடுகளில் வெளி நகரங்களில் வாழ நேர்ந்து விட்ட இளைஞர்கள் இளைஞிகள் இழந்து தவிக்கிற தாய் அன்பை இந்தக் கவிதை பேசுகிறது. தவிர்க்க முடியாத இந்த இழப்பை யார்தான் பேசியிருக்கிறார்கள். கல்வி கற்று முடிந்த தருவாயில் இளைஞன் தன் தாயிடமிருந்து இழக்க கூடாத அனுக்கத்தை இழப்பதை யாரும் பேசுவது இல்லை. பெண்கள் இயல்பாகவே தன் தாயிடமிருந்து தன்னைத் துண்டித்துக் கொள்வதை நாம் பார்க்கிறோம். ஆனால் ஒரு ஆண்மகன் அத்தனை எளிதில் மறக்க முடியாத முற்றிலும் தவிர்க்க முடியாத அன்பாக கருதுவது தாயன்பைத்தான். பெரு நகரங்களில் தாயிடமிருந்து விலகியிருக்கிற இளைஞர்கள் வணிகமும் வேலையும் பதவியும் தன் தாயைப் பிரித்துவிட்டிருக்கிறது என்பதை அறியாமலா இருப்பார். படிக்கும் காலத்திலும் படிப்பில் கவனமும் மதிப்பெண்களின் மீது குறியாகவே படித்துப் பட்டம் பெறும் வரையிலுமே தாய்மை தள்ளியே தூரமாகவே இருக்கும். ஒரு வகையில் தாய்மையையும் நாம் காமத்திற்கு இணையாகவே கடவுளாகவே பாவிக்கிற செவ்வியலும் நமக்கு இருக்கிறது. தாய்மை,காதல், கடவுள், காமம் இப்படியாக நாம் எல்லாச்சொற்களின் வழியாக அறிந்து கொள்வது நுங்கின் இழைபோன்ற உணர்வுதான். பொருள் வறியப் பிரிதல் பிரிதல் நிமித்தம் என்பது நம் சங்க காலத்திலிருந்தே புலவர்கள் பாடியிருக்கிறார்கள்.
           
நம் காலத்திலிருந்தே மாலைப்பொழுது இனிமையானது. மாலைப் பொழுது வந்தாலே நமக்கு உடனே நினைவுக்கு வருவது அம்மாவும் வீடும்தான். நெடுநேரம் நாம் வீடு திரும்பவில்லையென்றால் உடனே தேடுவது அம்மாதான். என்னதான் நகரத்தில் வாழ்ந்தால் கூட இந்த மாலைநேரம் தாய்மையை நினைவுப்படுத்துகிறவை. தாயுடன்வாழந்த நாட்களை நினைவு கூர்பவை. இந்த நூலில் கடல் குறித்தும் பறவைகள் குறித்தும் கடற்பிரதேசங்கள் பற்றிய நுணுக்கமும் அதிகமாக வருகிறது.
        
 கலித்தொகையின் நெய்தற் கலியிலிருந்து ஒரு பாடல் நினைவுக்கு வருகிறது. கபிலரின் இந்தப் பாடல் மாலைப் பொழுதின் துயரத்தையும் இழப்பையும் நினைவு கூர்கிறது. கடல் சார்ந்த பகுதிகளின் மாலைப் பொழுதுகளை நிலாரசிகன் அறிந்திருப்பார்.

அந்தியும் அணங்கும்- எனும் தலைப்பில் கபிலர் பாடுகிறார்
அகன் ஞாலம் விளக்கும் தன் பல் கதிர் வாயாகப்
பகல் நுங்கியது போலப் படு சுடர் கல்சேர,
இகல் மிகு நேகியோன் நிறம் போல இருள் இவர
நிலவு காண்பது போல அணி மதி ஏர்தா,
கண் பாயல் பெற்ற போல் கணைக் கால மலர் கூம்ப,
தன்புகழ் கேட்டார்போல் தலை சாய்ந்து மரம் துஞ்ச,
முறுவல் கொள்பவை போல முகைஅவிழ்பு புதல் தந்த
சிறு வெதிர்ங் குழல் போலச் சுரும்பு இமிர்ந்து இம்மென,
பறவை தம் பார்ப்பு உள்ள, கறவை தம் பதிவயின்
என்று அவர் விருப்பொடு மன்று நிறை புகுதா,
மா வதி சேர,மாலை வான் கொள,
அந்தி அந்தணர் எதிர்கொள்ள, அயர்ந்து
செந் நீச் செல் அழல் தொடங்க வந்ததை
வால் இழை மகளிர் உயிர்பொதி அவிழ்க்கும்
காலை ஆவது அறியார்.
மாலை என்மனார், மயங்கியோரே.
         
 “பார்! பார் மாலை வந்துவிட்டது பார்! ஆயிரங் கிரணங்களைப் பரப்பினான் கதிரவன் மீண்டும் ஆயிரம் வாய் கொண்டு விழுங்கியது போல் பகலை விழுங்கிவிட்டான். இருள் படர்கிறது. பகைவனை ஓட்டிப் புறங்காண்பவன் போல்  வருகிறான் சந்திரன் யாரை ஓட்ட? இருளை ஓட்ட.. அதோ பார் தாமரை மலர்கள் குவிகின்றன. கணவனைத் தழுவிய மகளிர் தன துயில்வது போல மரங்கள் எல்லாம் தலை சாய்ந்து நின்று விட்டன பார். தன் புகழ் கேட்ட சான்றோர் போல முல்லை மலர்கிறது பார், பிரிந்த மகளிரைக் கண்டு நகைப்பது போல! வண்டுகள் பாடுகின்றன பார்! வேய்குழல் ஊதுவது போல! பறவைகள் எல்லாம் தன் கூடு நோக்கிப் போகின்றன பார்! பசுக்கள் எல்லாம் ஓடுகின்றன பார்!. தன் கன்றுகளை நினைத்து! மகளிர் விளக்கேற்று கின்றனர் பார்!
“என் உயிர் கொள்ள வருகிறது பார்..! இதற்குப் பெயர் மாலையாம்!”
          
பெரு நகரங்களின் கடற்கரைகளில் நாம் இப்பொது இந்தக் காட்சிளை நாம் காண நேர்கிற போது நமக்கு தாயோ காதலியோ நிச்சயம் நினைவுக்கு வருவார்கள். இங்கணம் இயற்கையின் வினோதம் கூட சிலசமயம் பிரிவாற்றாமையை வெளிப்படுத்தும் திறன் கொண்டவை.
           
 நிலாரசிகன் கடலைத் தாய்மையாக உருவகப்படுத்துகிற தொனியும் துயர் கொள்ள வைக்கிறது. கடலில் கொட்டப்படுகிற எண்ணைக் கழிவுகள்,மீந்த உணவுதானியங்கள் பழுதடைந்த இயந்திரக் கொப்பறைகள், உடைக்கப்படுகிற கப்பல்களின் உதிரி மரக்கலங்கள் கடல் நீரின் இயல்புத் தன்மையை அழிக்கிறது. கடல் நீர் இப்பொழுது உப்புக் கரிப்பதற்குப் பதிலாக எண்ணைச் சிக்கு வாசம் வீசுகிறது. எண்ணையைப் போலவே கெட்டித்தன்மை யுடன் அலையலையாக வீசுவதற்குக் கூட முடியாதவையாக நெளிந்து தள்ளாடுவதை நாம் பார்க்கிறோம். மூன்றாம் உலக நாடுகளின் கடல்கள் முன்னேறிய நாடுகளின் குப்பைத்தொட்டியாக மாறிவருவதை நாம் கண்டும் காணாமல்தான் இருக்கிறோம். கடல்சார்ச் சுற்றுச் சூழல் அமைப்புகள் என்னதான் போராடினாலும் இந்தச் சூறையாடல் நிகழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. நிலாரசிகனின் கவிதை நமக்கு இந்த நிலையை நினைவுட்டுகிறது.

கழிவுகள் தின்று மிதக்கின்றன
மீன்பிள்ளைகள்
கடைசி மீன்குஞ்சு கழிவை நோக்கி
நீந்துகிறது மிக வேகமாய்
தன் தளர்ந்த மடுவைப் பார்த்தபடி
அமைதியாய்ப் படுத்திருக்கிறாள்
கடல்-         பக்-59
         
தமிழக அரசு உள்பட பல மாநிலங்கள் சில காலம் மீன்குஞ்சுகள் வளர்வதற்கு மீன்பிடித்தல் தொழில் தடைசெய்து வைக்கும். அது வரவேற்கப் படவேண்டிய ஒன்று. மீன்குஞ்சுகளின் இனப் பெருக்கத்திற்காகவும் கடல் தாய் ஓய்வெடுக்கவுமாக. இயற்கை வளங்களுக்கு ஆதரவாக எந்தக் கவிமனம் பாடினாலும் எழுதினாலும் நாம் வரவேற்கிற கட்டாயத்தின் காலத்தில் நீந்துகிறோம். பறவையும் கடலும் கட்டுமரங்களும் மீன்களுமாகவே மனிதர்கள் கடலோரங்களில் வாழ்கிறார்கள். கடலோரம் சில கவிதைகள் நம் கடலோர மாவட்டங்கள் மிகவும் நீளமானவை. உலகின் மிக நீளமான கடற்கரையையும் நாம் கொண்டிருக்கிறோம் என்பது எத்தனைபேர் உணர்கிறார்கள். கடற்கரை நாகரீகங்களின் வழியாக நம் மூதாதையர்கள் வென்று கொண்டாடிய நிலங்கள் இப்பொழுது நம்மிடம் மிஞசியிருப்பது எவ்வளவுதான் உள்ளது. என்பதாக நிலாரசிகனின் இந்தக் கடலில் வசிக்கும் பறவைகளுடன் நாமும் கடலின் வானத்தில் பறந்தும்  அலைகளின் மீது கால்கள் உரசவும் பின் மேலெழும்பியும் வாழலாம்..

நிலாரசிகனுக்கு வாழ்த்துகள்..

வெளியீடு
புது எழுத்து
2-205 அண்ணாநகர்
காவேரிப்பட்டினம்-635 112
கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம்
90421 58667
pudhuezuthu@ gmail.com